Tongbeen & gezichtsspieren 1

Niet iets doen

Het lijkt me een goed idee om na een vakantieperiode aan de leerlingen een oefening op te sturen die helpt om te genieten van ‘niet iets moeten’. ‘Niets doen’ als passieve activiteit met als doel om aandacht te geven aan wat er zo te ervaren is in het lichaam en de geest. Want ook al doe je bewust niets, er gebeurt daar van alles zoals iedereen die gemediteerd heeft maar al te goed weet.

Sommige mensen brengen hun vakantie actief door en sommige luieren…en met het warme weer zat er soms niet veel anders op. Luieren en zelfs ontspannen is niet hetzelfde als ‘niet iets doen’. Toch werkt dit laatste wel door als een minivakantietje.

De enige instructie bij die oefening is: “Je kunt nu even de tijd nemen, om te verruimen, te verzachten met wat je tegenkomt in het lichaam en geest en verder niets te doen “. En dan 3 maal de gong, 3 minuten stilte en weer 3 maal de gong. De gong, mijn gong uit Kathmandu, – van de gongmaker die van zijn vader en die weer van zijn vader enz. het ‘gong maken’ geleerd had-, is me zeer dierbaar. En in de loop van de jaren wordt hij ook zeer gewaardeerd door anderen. De gong helpt ons de ruimte om ons heen te ervaren, helpt ons te verruimen. We zijn die ruimte als onze aandacht daar is. En zo kunnen we vanuit die aanwezigheid de aandacht naar het lichaam laten gaan. Waarnemers zijn we dan; ruim bewustzijn…… en we zijn weer wakker.

 

 

Wat voor waarnemer ben je?

Een vriendelijke waarnemer? Een die verzacht met wat er is, en verder niets….? Eentje met een glimlach? Ik zie het nog veel te weinig.  Wat een uitdaging blijkbaar, iedere keer weer. Dus herinner jezelf er iedere keer weer aan: “Kill the fear of making mistakes. Just admit them”.

De volgende ‘face forming oefeningen’ helpen de spanning in hoofd, gelaat (ogen), nek op te heffen maar ze helpen ook schouders en borst te verruimen. Het zijn belangrijke vooroefeningen om de gezichtspieren actief en je gezicht in ‘vorm’ en toch ontspannen en zacht, te houden. Ik ben ze zelf weer gaan doen vanwege pijn in nek en achterhoofd en evenwichtsproblemen. Het is een klein begin.

 

 ‘Nekster’ en kroonpunt wekken.

Rechtop zittend. Hark met de vingertoppen van een hand vanaf het voorhoofd naar achteren, de andere hand wrijft vanaf het achterhoofd naar boven. Beide handen gaan naar het kroonpunt, de kleine fontanel. Deze bevindt zich in een klein kuiltje boven, op het midden van het hoofd. Van daaruit laat je beide handen een klein stukje omhoog gaan. Herhaal. Aan het kroonpunt wordt de wervelkolom opgericht en het hoofd voelt daarna veel lichter aan. De achterhoofdrand gaat naar boven. Ze neemt de halswervelkolom mee. Die oriënteert zich ook naar boven. Gezichts-en hoofdhouding ontspannen zich. Bouw geen druk op aan de voorkant van de hals. De kaken zijn ontspannen en de mond is licht geopend.

0 tongbeen; 1 de spieren naar het oor; 2 de spieren naar de kin; 3 de spieren naar het borstbeen; 4 de spieren naar het schouderblad.

 

 

Tongbeen op

Het tongbeen neemt in de hals een sleutelpositie in. Het hangt vrij en heeft

geen gewricht! Het verbindt zich met spieren van de onderkaak, het gebied van de oren, het borstbeen en het is verbonden met de schouderbladen. Het hangt als het ware in het centrum van een spiervlecht net als een spin in haar web. Onder het tongbeen ligt het strottenhoofd en de luchtpijp. De spieren van het tongbeen houden deze op zijn plaats.

Druk met het puntje van je tong tegen het gehemelte aan, dan voel je je mondbodem opkomen. Als je een hand heel licht op de keel legt, merk je hier ook de opwaartse beweging van het tongbeen op. Wissel dit af, optrekken en weer loslaten (pulseren)op een zachte manier.

Door de tongbeen uiteindelijk op te houden wordt de overgang hals/kin naar binnen en omhoog gezogen. Je voelt de achterhoofdwand en hals weer lengen. Mond open. Tussen de geopende lippen houden we als het waren een voorzichtig

een zeepbel vast en  we ontbloten de tanden. De tong spant de spieren naar achteren op en de lippen naar voren. Afwisselend loslaten en weer zacht aanspannen(pulseren).

Deze oefening doet voor mij heel veel goeds in  nek en achterhoofdrand, schouderbladen en  borstgebied. En ze zet het hoofd in de juiste stand op de romp.

Hoofd en nek richten zich op en schouderbladen en de kin gaan naar beneden en borst en schouders verbreden. Allemaal heel subtiel, maar ik hoop voor de lezer ook duidelijk voelbaar. Wees geduldig, soms duurt het even voordat je lichaam de oefening oppikt en laat ervaren.

Ik zal dit seizoen in de lessen veel

aandacht besteden aan het ontspannen van het bovenste gedeelte van ons lichaam en dus ook aan de gelaatsspieren. Het geeft zoveel algehele ontspanning. Het gelaat is de spiegel van het lichaam. Bekken en borst verhouden zich op dezelfde manier als boven- en onderkaak. Ga maar eens staan met een ontspannen mond en kaken. Wat gebeurtd er in je gelaat als je je bekken naar de navel kantelt? Maak je rug een hol en merk op wat er gebeurt met je wenkbrauwen? Voorhoofd en oogleden?

 

Gelaat ontspannen met de ademenergie.

Liggend. Zorg dat je hoofd goed op het achterhoofd ligt. Kin ietsje ingetrokken. De ondergrond draagt het hoofd.

Maak de buitenste ooghoeken breed, leng ze zacht weg. Ontspannen en weer

weglengen. De mondhoeken gaan mee in hetzelfde ritme. Zacht naar opzij weglengen, ontspannen. Adem rustig door. Rust en ervaar.

  • Adem door de kin in, deel de adem, neem mee naar de kaakgewrichten en adem daar uit.
  • Adem door de cupidoboog in, deel de adem en neem mee naar de slapen. Adem daar uit.
  • Adem door het derde oog in, deel de adem en neem mee naar de zijkanten van het voorhoofd. Adem daar uit.
  • Adem door het borstbeen in, en begeleidt de adem mee naar beide schouderbladen, de buitenste randen van het schouderblad en adem daar uit.. De schouders ontspannen zich meer naar achteren, naar buiten en naar beneden….Er ontstaat meer ademruimte….De nek lang en ontspannen, de achterhoofdrand voelt vrij en de kin vormt een hoek van 90 graden. Die glimlach ontstaat vanzelf, van binnenuit.

 

 

Jenneke van Doorn