Vrij…en…verbonden. Vrije Stromen (deel 1)

“Bevrijd van mezelf !”, zei Liesbeth List, in haar afscheid-interview wat uitgezonden werd na haar dood, “….dank zij yoga”. Jeroen Pauw vroeg gelukkig door. Ze beschreef vervolgens heel mooi hoe ze tijdens het mediteren stapje voor stapje de verschillende delen van haar lichaam aandacht gaf. Ze geraakte dan uit haar hoofd en zomaar uit ’het niets’ kwam het inzicht;

Ze moest nu bij die man vandaan.

‘Bevrijd van mezelf’ betekende voor Liesbeth List bevrijd zijn van oude patronen. Ik vermoed in haar geval van, zich aanpassen, geen grenzen stellen, en maar laten gebeuren.

Daardoor verdween haar angst! Plotseling kon er iets nieuws ontstaan. Ze kon weg gaan, het heft in eigen hand nemen en ze hoefde niet meer bang te zijn na deze moedige daad; weggelopen bij een onberekenbare, bij tijd en wijle agressieve echtgenoot.

Oude vastgeroeste , vaak zeer overtuigende patronen, met respect voor wat je tot nu toe gedaan hebben, loslaten brengt nieuwe inzichten.  Dat brengt creativiteit en flexibiliteit. Het kan weer stromen.

Yoga is het stil leggen van de wervelingen, dan komt het Ziende thuis bij ‘het Zelf’. Dit is de eerste Yoga sutra van Patangali. Het eerste geschreven leerboek uit de yoga traditie.

Liesbeth verlost zich van oude ego patronen, van haar ego, haar beperkte ikje. Vanuit een veel ruimer perspectief  laat ze los. Ze komt bij haar ware aard. Het Ziende komt thuis bij zichzelf. Ook wel Het Zelf genoemd want daar maakt het jezelf deel van uit.

Als je vanuit het ervaren van ruimte, gedachten, emoties, zintuigelijke en fysieke ervaringen observeert hoef je die niet van jou te maken. Ze zijn er, je erkent ze, je doet er verder niets mee. Je vereenzelvigt je wel met die enorme onbegrensde ruimte die je je bewust bent.  Wat je van daaruit waarneemt ben je niet en je vereenzelvigt je er ook niet mee. Je bent niet je denken, nee er zijn gedachten. Je bent niet je angst. Nee, er is angst, of pijn of spanning….. wat er ook maar in dat ruime veld van aandacht verschijnt.  Wervelingen zijn dus alles wat je vanuit een ruimer bewustzijn observeert. Liesbeth noemt dat helemaal weg zijn. En dat is prima. Het heeft haar geholpen.

Maar ben je wel weg?

Zo ervaar ik dat niet. En dat is ook niet het doel van mediteren. Wanneer er geen wervelingen meer zijn is er ‘niet iets’, en dat is wel degelijk voelbaar en te observeren. De AUM klank verzinnebeeldt dit Onnoembare, dit ’niet iets’, het Al.

Oepanisjads, nu natuurlijk boekvorm,  maar ooit 4-5 duizend jaar geleden zijn deze leringen ontstaan door mondelinge overlevering. Deze lessen van leraar aan leerling, liggen ten grondslag aan het huidige Hindoeïsme en later ontstane Boeddhisme.

Dit volgende fragment laat een leraar aan het woord, om dat ‘Onnoembare’ uit te leggen.

“Breng mij de vrucht van de olijfboom”

“Hier is zij, heer.”

“Splijt haar open”

“Wat zie je daar? ”

Hele kleine zaden, heer.

“Slijt er een open”

Het is gespleten, heer”

“Wat zie je daar? ”

“In het geheel niets heer”.

Toen zei hij:  “ Waarlijk mijn kind dat ijle, dat wat gij niet ziet, waarlijk uit dat ijle rijst deze machtige olijfboom. Geloof me mijn kind, wat dat ijle is, dat heeft de ganse wereld als haar ziel. Dat is werkelijkheid. Dat is  Atman. Dat zijt gij.

‘Doe mij nog meer begrijpen, heer”

“Goed mijn kind”.

Tot zover. Ir. J.A. Blok. Oepanisjads. 1994. Uigeverij Ank Hermes.

Dat ijle, de Atman is stilte.

Het gaat alle schepping te boven en woont toch in elk afzonderlijk wezen en elk ding. Ik noem het leven, levenskracht waar alles van doordrongen is, van het kleinste onzichtbare tot het grootste in dit heelal, de aarde , de planeten. Alles, ook wij zijn daar mee doordrongen. En als we samen mediteren komt dat wat makkelijker op de voorgrond te staan. Iedereen die mediteert voelt de meerwaarde van samen mediteren. Niet omdat je elkaar ziet maar elkaars aanwezigheid en levenskracht ervaart en er deel van uit maakt. Die levenskracht is stil, onzichtbaar, stromend en veranderend, actief en passief én omhullend. Maar ook als we alleen mediteren, nu thuis, wordt je omhuld door levenskracht, want die is er altijd en kun je ook alleen ervaren. In jezelf en in de ruimte van het grote geheel. En dan  zijn we toch weer met elkaar verbonden……….

Het lijkt me belangrijk om nu te realiseren dat alles met deze levenskracht doordrongen is.  Dat vraagt een bescheiden en nederige  opstelling. We kunnen ons nu realiseren hoe we  bepaalde vormen van deze levenskracht vervuilen en misbruiken voor eigen belang en economisch gewin. We hebben ook zeker niet alles zelf in de hand. We kunnen niet alles controleren. Dat kunnen we alleen maar accepteren. Hoe pijnlijk ook.  Het leven blijft desondanks een wonder, en we kunnen doen wat we kunnen. Ook voor onszelf.  Het blijft onvoorstelbaar hoe een zaadje in de aarde zich opent naar het licht. Hoe levensvormen zich ontwikkeld hebben en zich geperfectioneerd hebben om te overleven. Alles wat leeft stroomt…..verandert, komt en gaat. Ook ons lichaam. AUM……

 

31 Maart. Na een week zijn de zaadjes van Oost Indische Kers uitgekomen.

Cursisten krijgen een audio meditatie en yoga oefeningen toegestuurd. Laat weten als je ook geïnteresseerd bent.

 

Jenneke van Doorn