Wachten tot de modder zakt

Heb je geduld

te wachten tot de modder zakt

kun je in stilte verwijlen

tot de juiste handeling vanzelf ontstaat?

Lao Tse

 

 

Ook zonder corona kent iedereen dat gevoel wel… Het is een van de sensaties die je tegenkomt bij mediteren: ongeduld. Daarnaast weten we dat wanneer we stoppen met bezig zijn en ‘stil gaan zitten’ ook andere gewaarwordingen opduiken; de drang om op te staan, te verzitten, ergernis, twijfel, gemopper, drukte in je hoofd, andere vormen van ongemak, soms zelfs pijn. Iedereen maakt dat mee. Meditatie spiegelt immers jouw leven. En hoe jij omgaat met dat leven.

Soms zie je hoe die sensaties je doen verbazen, boos of verdrietig maken. Soms ben je blij en soms kun je gewoon nieuwsgierig blijven observeren en wachten….in stilte…..en dan opmerken dat het weer rustig wordt. Stil. Vanzelf, als je ‘niets doet’ maar wel opmerkzaam blijft

Bij de ‘berg-en-hemel-meditatie’ gebruik je je ervaringen uit de yoga om met een geactiveerde bekkenbodem goed geaard te zitten. Je bent mooi lang tussen staart en kroonpunt. De krachtplek tussen de schouderbladen is geactiveerd zodat je hart en longen kunt laten leunen tegen de boven-rug. Dat geeft ruimte in het borstgebied.

Verbeeldingskracht

Je gebruikt ook je verbeeldingskracht. Gelukkig bezit verbeeldingskracht. We laten ons inspireren door de berg en de hemel. Misschien is het tot nu toe nooit gelukt om tijd vrij te maken voor jezelf. Om echt aandacht aan je lichaam en geest te geven. Het vraagt wat discipline, maar doe het. Tijd voor jezelf om te leren hoe je voorkomt dat je meegesleurd wordt met de maalstroom van het leven op dit moment. Neem gedachtes en gevoelens waar, ook onaangename. Zoals bijv. doemgedachtes, onzekerheid of angst. Je kunt een zachtmoedige relatie met wat je ervaart in het lichaam, in je geest cultiveren. Je kunt leren om niet meer vanuit emotionele geconditioneerde patronen te reageren maar vanuit een ruimer perspectief.

Als je geankerd bent in de stabiliteit van de berg en als je de weidsheid van de hemel kunt toelaten dan zal het wat makkelijker zijn de pijnlijke en stressvolle ervaringen tegemoet te treden, in alle openheid en toch gecentreerd te blijven.

Berg en hemel meditatie

Mijn vaste yogaleerlingen krijgen een uitgebreide opname van deze meditatie toegestuurd. Mocht je dat ook willen, stuur me dan een appje.

Het lichaam en de adem

Wanneer je stabiel en opgericht zit (kan ook op een stoel) breng je de aandacht naar het lichaam.

Wat ben je gewaar? Misschien benoem je het zachtjes voor jezelf. Als dat te veel is dan observeer je rustig. Na een paar minuten richt je de aandacht op de adembeweging. Je volgt de instroom en zegt zachtjes “in, bewust van het lichaam”, en bij de uitstroom zachtjes “uit, loslaten”. Laat de adem zoveel mogelijk gaan zoals hij gaat, met een vriendelijke uitnodiging om naar de onderbuik te stromen.

Doe dat ook een paar minuten. Je kunt met wat je ervaart, ontspannen, in rust.

In je verbeelding laat je NU het beeld van een majestueuze berg ontstaan, met een brede basis, uit de aarde oprijzend naar de hemel. Open naar alle kanten en een echte spitse top. De berg staat. De berg is krachtig, massief, aanwezig. Onveranderlijk, ondanks alle veranderingen in het landschap en van het weer. Is het mogelijk om de kwaliteiten van stabiliteit en kracht, van het rijzen bewust te ervaren?

 

 

Kun je de berg zijn?

Bekken en benen, de voet van de berg, één met de aarde.

Armen en flanken van het lichaam, open naar opzij, middenrif open naar voren en naar achteren, zoals bij de flanken van de berg.

Hoofd, licht, luchtig, rijzend zoals de top van de berg.

Eén worden met de berg betekent basiskracht gewaar zijn. Laat de adem zo diep mogelijk instromen en zo lang mogelijk uit en laat de pauze toe na de uitademing. Inademend steeds meer de berg wordend, uitademend nog hoger….ontspan in je opgerichtheid.

De onbeweeglijke stille aanwezigheid van de berg ervarend in gewaar zijn.

Bij zonneschijn en duisternis.

Bij mist en helderheid.

Bij storm, windvlagen en bij luwte.

Bij koude en bij warmte.

De berg blijft de berg, onbewogen, voor wat komt en gaat, het weer, het leven.

 

Wij, mensen,  kunnen ook onbeweeglijk gefocust blijven. Ook bij rukwinden, lentebriesjes, donderwolken, schapenwolkjes en andere ‘weersgesteldheden’ in ons leven. We zitten ruimhartig, met een open mind, aanwezig voor het volledige spectrum van wat het leven NU te bieden heeft. Zie wat komt en laat het komen, zie wat gaat en laat het gaan. Zonder voorkeur, zonder afkeur, zacht…….

De berg blijft in wezen altijd hetzelfde. Jouw wezen blijft ook onveranderd.

De hemel

Sta dan open voor het beeld van de hemel. Dit element heeft de kwaliteit van uitgestrektheid, grenzeloosheid, oneindigheid, openheid. Neem dat in je op, word die onbegrensde open ruimte. Dit zijn de kwaliteiten van gewaar zijn, van ruim bewustzijn.

Zie hoe gedachten en emoties net zoals het weer veranderlijk zijn. Onvoorspelbaar……

Geef ruimte aan wat zich toont. Onzekerheden, twijfel, innerlijke wijsheid, frustraties en emoties. En aan ongeduld. Geankerd in de stabiliteit van de berg en de openheid van de hemel. Mocht het allemaal te veel zijn of worden ga dan terug met de aandacht naar de adembeweging. En blijf daarbij aanwezig.

Wanneer je wilt stoppen eindig dan met een zachte voorwaartse buiging, naar het grote geheel. AUM. Ik hoop en wens dat deze meditatieoefening  je algehele welzijn goed zal doen.

Met dank aan David Dewulf en Joke Helleman. Beide docenten van mij stonden aan de wieg van de mindfulness traditie.

 

Jenneke van Doorn